"الملك يبقي مع الكفر و لايبقي مع الظلم"

"قبر خالی مرحوم شیرازی پس از دزدیدن جنازه شان توسط اطلاعات قم (سال ۱۳۸۰)"
پس از صدور حكم شاه به دستگيري مرحوم خميني در سال 1342، مرحوم شيرازي در همان شب از نجف به كربلا ميرود و با مراجع تقليد آنزمان يعني آقايان خوئي، سيد محسن حكيم و سيد محمود شاهرودي ديدار ميكند. فرداي آنروز هركدام از آيات عظام، جداگانه با ارسال تلگرافي به محمدرضاشاه خواستار آزادي خميني مي شوند؛ درنهايت شاه مجبورشد حكم اعدام مرحوم خميني را لغو و او را به تركيه تبعيدكند.
مرحوم شيرازي اولين مرجعي است كه حكم اعدامش توسط حزب بعث عراق و شخص صدام در سال 1975 ميلادي صادرشد.
مرحوم خميني در بدو ورود مرحوم شيرازي به ايران مناصب زير را به وي پيشنهادكردند: امام جمعه اهواز، نماينده ولي فقيه در خوزستان و درنهايت پست قائم مقامي؛ اما ايشان هيچ كدام را نپذيرفتند، لذا مرحوم خميني قائم مقامي را به آقاي منتظري واگذاركرد.
عمده ترين اختلافات مرحوم شيرازي با مرحوم خميني عبارت بودند از:
تشكيل شوراي رهبري در مقابل رهبري يكنفره.
تعدد احزاب و آزادي تشكيل احزاب.
تطبيق قوانين حكومت با اسلام، نحوه اداره جنگ و پايان آن.
مرحوم شيرازي در سالهاي ابتدايي انقلاب، كتابي به نام "نمونه هايي از حكومتداري پيامبر (ص) و امام علي(ع)" نوشت و آنرا در تيراژ 5000 تايي چاپ كرد، اما متاسفانه حكومت، تمامي آنرا جمع آوري و يكجا سوزاند!
در پي اختلاف مرحوم شيرازي با نحوه حكومتداري جمهوري اسلامي، ايشان را از سال 58 بازداشت خانگي كردند كه اين حبس خانگي در سال 80 و با ارتحال ايشان پايان يافت!
بزرگترين موج بازداشتها پس از ارتحال مرحوم خميني آغازشد كه منجر به دستگيري و حبس بيش از 500 تن از طلاب، علما، دوستان و بستگان مرحوم شيرازي شد كه ازآنجمله ميتوان به سيد صادق شيرازي اشاره كرد.
در 28 صفر 1413 قمري (1371)، در حين سخنراني سالانه مرحوم شيرازي به مناسبت رحلت پيامبراكرم (ص)، نيروهاي اطلاعات به بيت ايشان حمله كردند و پس از دستگيري تعداد زيادي از عزاداران، در دستگيري و ترور ايشان ناكام ماندند.
در سال 1372 مرحوم شيرازي حكم بازداشت خانگي را زيرپاگذاشت و به ديدار آقاي گلپايگاني كه در آنزمان از منتقدان جدي حكومت بود و كسالت داشتند، رفتند؛ اما حكومت، اين كار را با بازداشت گسترده مقلدان، خويشاوندان و حتي فرزندانش پاسخ داد.
بار ديگر در سال 1373 وپس از ارتحال آقاي خوئي، براي جلوگيري از انتقال زعامت مرجعيت از ايشان به مرحوم شيرازي، بسياري از نزديكان شيرازي ازجمله سيدصادق شيرازي بارداشت شدند.
در سال 1375 دهها تن از نزديكان مرحوم شيرازي به دلايل واهي دستگيرشدند كه در روزنامه هاي جهان بازتاب وسيعي داشت؛ حتي سازمان عفو بين الملل با صدور بيانيه اي خواستار منع شكنجه و آزادي بازداشت شدگان شد.
در سال 1384 و در شب شهادت امام هادي (ع) هنگاميكه جمعي از زنان در بالاي قبر مرحوم شيرازي مشغول به فاتحه خواني و عزاداري بودند، مورد حمله وحشيانه جمعي باتوم به دست قرارگرفتند و مضروب و مصدوم شدند. سپس به مدت يك شبانه روز به زندان ساحلي قم منتقل شدند.
در پايان لازم به ذكراست بيت مرحوم شيرازي هرگز قصد نداشت پيكر ايشان را در حرم حضرت معصومه (عليهاسلام) به خاك بسپارد؛ بلكه مطابق وصيت ايشان، بر آن بودند كه پيكرش را در منزلش موقتاً به خاك سپارند تا پس از فراهم آمدن شرايط، به كربلاى معلا و مقبره خاندان شيرازى در حرم حضرت سيدالشهدا (عليه السلام) منتقل شود. اما با كمال تأسف، هنگام تشييع، عدهاى اقدام به ربودن پيكر مطهر ايشان و دفن آن در قسمت زنانه بدور از جايگاه ويژه مراجع تقليد كردند...
منبع: كتاب "وريث انبيا" نشر دارالعلوم، چاپ بيروت/لبنان.
وبسابت اختصاصي آيت الله العظمى سيد محمد شيرازى
http://imamshirazi.shirazi.ir/
|
+| نوشته شده توسط فرهاد در جمعه هفدهم مهر 1388 |